Afgelopen vrijdag presenteerde staatsecretaris Bleker het kabinetsbesluit. We hadden er ons die week dankzij de aandacht van de media al op kunnen voorbereiden. Overigens betreurd mijn fractie de communicatie vanuit het college hierover. Het is een onderwerp wat ons allemaal na aan het hart ligt en pas na de persconferentie kregen we een summiere mail met een persbericht. Het had toch wel chique geweest als we vooraf op de hoogte waren gesteld.

Dan inhoudelijk. De ChristenUnie heeft steeds een constructieve houding gekozen in de zoektocht naar alternatieven. Voormalig gedeputeerde Hamelink heeft die houding handen en voeten gegeven en dat is ook de grondhouding waarmee we een alternatief willen beoordelen. We hebben echter sterk de indruk dat het gepresenteerde alternatief geen alternatief is. En wel om de volgende redenen.

1. Het gepresenteerde alternatief is een drietrapsrakket met een grote mate van onzekerheid. In de eerste plaats door de oppervlaktes die genoemd worden. Bleker heeft in fase 1 een realisatie opgenomen van 57,5 - 123 ha terwijl Deltaris in haar rapport al aangeeft dat het zo´n 40 – 100 ha zal opleveren en erbij vermeld dat het waarschijnlijk dichter bij de ondergrens dan bij de bovengrens zal liggen. In Fase 2 gaat het om 151 ha en wat dan nog niet gerealiseerd is daarvoor moet later een oplossing gezocht worden. Dat zal betekenen dat naar gelang het succes nog steeds zo’n kleine honderd hectare op een later moment gevonden moet worden. Daardoor blijft het ontpolderingsspook nog boven Zeeland hangen.
2. De kosten, het alternatief is zo’n 35 miljoen duurder waarbij men er voor het gemak maar even vanuitgaat dat Vlaanderen zijn bijdrage blijft leveren. Maar in werkelijkheid is het alternatief nog veel duurder want die 35 miljoen extra is alleen al nodig voor Fase 1 en Fase 2. De kosten van de laatste fase komen daar nog eens bij. En dat is allemaal nog tot daaraantoe, maar uiteindelijk betaald Zeeland dat ook nog eens zelf door de ruilgronden voor de EHS die verkocht worden en voor de laatste fase wil de staatssecretaris in overleg met Zeeland over hoe dat betaald gaat worden. Voorzitter, op die manier winkelt de staatssecretaris met onze portemonnee.

Tot slot begrijpt mijn fractie niet helemaal het optimisme van het college. Want wat schieten we nu eigenlijk op met zo’n besluit. In uw brief geeft u een heel aantal op te lossen vragen, bent u het met me eens dat Zeeland niet de rekening dient te betalen voor een probleem van de landelijke overheid. Ziet u gezien alle ontwikkelingen afgelopen week dit alternatief nos wel als een “echt” alternatief?

Voorzitter, er zou nog veel over te zeggen zijn, maar mijn fractie wil het hier in eerste instantie bij laten.